Predsednik Narodne skupštine Republike Srbije Ivica Dačić sazvao je Petnaesti sastanak Kolegijuma Narodne skupštine Dvanaestog saziva za utorak, 26. januar, sa početkom u 9.00 časova.

Predsednik Narodne skupštine Ivica Dačić sazvao je, na zahtev 230 narodnih poslanika, Prvo vanredno zasedanje Narodne skupštine Republike Srbije u Dvanaestom sazivu, za utorak, 26. januar 2021.godine, sa početkom u 10.00 časova.

“Serbia remains on the European path, is making progress in all chapters, and this year it has not opened a single chapter because the European Union has changed its approach to enlargement”, these would be the wrapped up conclusions of the European Integration Committee session. 

Members of the Committee considered the current situation in the process of negotiations between Serbia and the European Union, as well as the Report on Accession during the Finnish Presidency in the second half of 2019, which the Government submitted to the Assembly on March 13th this year.

The Minister for European Integration Jadranka Joksimović was the first in the new convocation to report to the MPs. The Minister spoke for almost 50 minutes, while five members of the committee spent about half an hour repeating that what Joksimović has already said, praising the Ministry, questioning and analysing the actions of the European Union, while there was not a single word of criticism or self-criticism, which speaks enough about the oversight role of the competent Committee.

Minister Joksimović explained that the consideration of the report for last year, when Finland held the EU presidency, was late due to the coronavirus epidemic. She pointed out that the European Commission recognised in its report that, objectively speaking, there were delays in certain areas, but that there was not enough talk about the fact that in the previous year, despite all the challenges, “Serbia has made progress in almost all negotiation chapters.”

“The EC report is often read politically and should be so, especially because it is in line with the new methodology of EU action, where the political criteria are strengthened and where this time members took part in compiling the report more than before, “ said Joksimović claiming that one could sense the attitude of members towards the enlargement policy in the Report, because, as she stated “there are so many EU members that are not in favour of enlargement that their criticisms and objections were reflected in the report on Serbia’s progress”.

She believes that the opening of 18 of 35 chapters in the last five years is not a weak effect, and that much has changed in the accession since the migrant crisis which began in 2015.

It is important that the polls have shown that the majority of Serbian citizens would vote for joining the EU, even though they see problems in the community and sometimes think that unfair conditions have been set for Serbia. The Minister reiterated that Serbia is still the “leading country” in the region and that it is ready to open chapters 2 – freedom of movement for workers, 3 – freedom of establishment and freedom to provide services, 14 – transport, 21 – trans-European networks and 27 – environmental protection and climate change.

As Germany will be presiding for two more months, Minister Joksimović believes that there is still a chance that Serbia will open a chapter at the intergovernmental conference. She also reiterated that the EU did not appreciate enough the fact that Serbia had a special ministry for European integration, but insisted on a chief negotiator, although the negotiating team had existed since 2014 and consisted of representatives of ministries and civil society.

Five MPs asked to take the floor: Dušica Stojković, Dubravka Filipovski, Vesna Marković, Vuk Mičetić and Predrag Rajić, all from the Serbian Progressive Party. They emphasised the successes of the Ministry and the Government, repeated that the stalemate was due to Covid-19 pandemic, analysed the fact that EU policy had changed due to the migrant crisis, praised the continuity in the Ministry that had existed since 2017, and asked about projects and funds. There was not a word about unfulfilled goals and possible accountability, nor was there any mention of any criticism from the European Commission’s report.

Before the Assembly of Serbia hastily adopted the Code of Conduct for MPs in December, the Open Parliament expressed its opinion on that, demanding that the proposal be withdrawn. Since the Code was nevertheless adopted as it stands, it left numerous questions as to how and whether it would be applied at all. We sought some answers from the President of the Lawyers’ Committee for Human Rights (YUCOM), Katarina Golubović, because if there were jurists from the opposition in the Assembly, they would have pointed out the problems of the adopted solution during the discussion.

OP: The Code was adopted hastily, there was no wider discussion, and it remained unclear when the working groups worked on changes to the original 2014 proposal. How do you assess the entire process and the fact that the Code was adopted precisely in this almost one-party Assembly?

KG: The news that the Code would be adopted by the end of 2020, as well as that the reports of independent institutions and the European Commission on Serbia’s progress would be discussed in plenum, was announced by the Speaker of the Assembly at the EU Convent plenary session held on December 17th. The plans were easily fulfilled, given that there are only seven opposition MPs in the Assembly. Thus, we certainly got three positive statements on our way to the EU, which is also mentioned in the introductory part of the Code. The second question is whether the citizens are getting a new, more decent, Assembly. Not really, if the Open Parliament needs to invite a jurist outside the parliament to discuss it. The basic value of the Assembly is democracy in pluralism. If we do not have basic, fundamental values, any additional evaluations and assessments are wrong. 

Here is the proof. If there were enough opposition jurists in the parliament, they would have probably said that if the Code was adopted to prevent violence, it did not have to be adopted at all, because violence is prohibited by the Rules of Procedure in article 107. In fact, in accordance with the Rules of Procedure, the Speaker and the competent committee impose more diverse and much harsher penalties. So, the lie that a “decent assembly” requires a Code is repeated by those who imposed fines exclusively on opposition MPs, while they were in the parliamentary benches. 

In addition, nowadays in the Assembly, MPs are not being attacked, but rather members of the “extra-parliamentary opposition”, censorious citizens, disobedient representatives of institutions... However, the Rules of Procedure prohibit that, too, only the Speaker of the Assembly does not apply it, as it would have to be applied against MPs of the ruling party. 

OP: Which members of the Code are in your opinion the “weakest link” that you find inapplicable?

KG: The Code is a set of values. It is not a question of whether something is applicable, it is a question of how something can be read. 

OP: In the discussion on the Code, it seemed that the MPs of the Serbian Progressive Party were in fact threatening the non-existent opposition, former and future peers, stating that they would never allow violence in the Assembly that they had experienced primarily from the movement Dveri, but also from pro-European parties. Do you see the Code as another means of dealing with political dissidents or as an instrument for strengthening parliamentary integrity?

KG: The Code is adopted for the citizens. For example, it prescribes the availability of MPs to citizens, and we have heard almost nothing about that in the discussion. The Code prescribes additional rules on conflicts of interest. Therefore, there are elements for this Code that serve to strengthen integrity. However, the discussion itself actually shows that those who adopt the Code and who should implement it have not understood this very important “innovative” part. Citizens can insist on a closer and more direct MP-citizen relationship, but the launch of this instrument to strengthen parliamentary integrity will again depend on promotion led by the NGO sector.  

OP: The words “liar”, “thief”, “tycoon”, “traitor”, “jerk”, “thug” and many others are spoken every day in the Assembly by the ruling majority. No speaker in this autumn session stopped such a speech, much less issued a warning. As the Speaker of the Assembly, Ivica Dačić, has recently said, now that the Code has been adopted, that will not be happening. How realistic is it to expect that citizens or NGOs will submit reports due to hate speech, i.e. how realistic is it to expect that the Committee headed by Aleksandar Martinović will react to such reports? And if they do not react, what could be the next step?

KG: It is realistic to expect that NGOs submit complaints for hate speech, because they did the same to the Commissioner for the Protection of Equality, but this institution did not deal with the speech of MPs due to immunity. In that sense, the House of Human Rights urged that the Code must enable at least one channel for citizens to initiate proceedings in the case of hate speech of MPs. The Committee has a clear deadline for acting on the application and it will show whether there is a sincere political will to implement it and, at least as stated in the introduction, bring us closer to the European Union.

OP: How are the codes, if any, applied in the countries of the region and, to your knowledge, does it suffice for the European Union representatives to see that Assembly fulfils an obligation only formally or will they seek compliance with the OSCE standards?

KG: In European integration processes, the form is evaluated, but the effect is appreciated. As far as ethics and codes are concerned, different solutions exist in codes in the region and have been applied for a decade. For example, there are codes without sanctions, but also codes with very severe sanctions, such as deductions in salary in certain percentage, exclusion from the session, and even revocation of the mandate. Due to disproportionate sanctions against opposition politicians, the Hungarian Parliament was brought before the European Court, for example, as it was determined in this case that fines of around 200 euros imposed on opposition politicians were disproportionate to the Code and thus represented a violation of freedom of expression.

Pre nego što je Skupština Srbije u decembru na brzinu usvojila Kodeks ponašanja narodnih poslanika, Otvoreni parlament svoje mišljenje o tome iskazao je zahtevom da se predlog povuče.  Pošto je Kodeks ipak usvojen ovakav kakav je ostavio je brojna pitanja da li će i kako uopšte biti primenjen. Odgovor smo potražili od predsednice Komiteta pravnika za ljudska prava (YUKOM) Katarine Golubović koja je ocenila da je upravo to signal da nešto nije u redu, jer da je u skupštini bilo pravnika iz opozicije, oni bi još u raspravi ukazali na probleme usvojenog rešenja.

OP: Kodeks je usvojen na brzinu, nije bilo šire rasprave, a ostalo je nejasno i kada su radne grupe radile na izmenama prvobitnog predloga iz 2014. godine. Kako ocenjujete čitav proces i činjenicu da je Kodeks donet baš u ovoj gotovo  jednopartijskoj skupštini?

KG: Vest da će Kodeks biti usvojen do kraja 2020. godine, kao i da će se u plenumu razmatrati izveštaji nezavisnih institucija i Evropske komisije o napretku Srbije, saopštena je civilnom sektoru i građanima od strane predsednika Skupštine na plenarnoj sednici EU Konventa 17. decembra.  Planovi su sa lakoćom ispunjeni s obzirom na to da u Skupštini sedi samo sedmoro opozicionih poslanika. Time smo sigurno dobili tri pozitivne rečenice na putu ka EU, koja je i spomenuta u uvodnom delu Kodeksa. Drugo je pitanje da li to građani dobijaju jednu novu, pristojniju, skupštinu. Teško, kada Otvoreni parlament mora da pozove pravnika van parlamenta da raspravi o tome. Osnovna vrednost skupštine je demokratičnost u pluralizmu. Ako nemamo osnovne, početne vrednosti, svako dodatno merenje i ocene su pogrešne. 

A evo i dokaza. Da u parlamentu ima dovoljno opozicionih pravnika, verovatno bi rekli da, ako je Kodeks donesen radi sprečavanje nasilja, to uopšte nije moralo da se radi, jer je to zabranjeno i Poslovnikom u članu 107. Štaviše, kazne po Poslovniku su raznovrsnije i višestruko oštrije i izriče ih Predsednik i nadležni odbor. Dakle, laž da je za „pristojnu skupštinu“ potreban Kodeks ponavljaju oni koji su izricali novčane kazne isključivo opozicionim poslanicima, dok ih je bilo u poslaničkim klupama. 

Pored toga, danas se u Skupštini ne napadaju toliko članovi parlamenta, već „vanparlamentarna opozicija“, kritički nastrojeni građani, neposlušni  predstavnici institucija... Međutim, Poslovnik i to zabranjuje, samo ga Predsednik skupštine ne primenjuje, jer bi morao da se primeni protiv poslanika vladajuće partije. 

OP: Koji su članovi Kodeksa za vas “najslabija karika” za koje mislite da nisu primenjivi?

KG: Kodeks je skup vrednosti. Nije pitanje da li je nesto primenjivo, pitanje je kako se nešto može čitati. 

OP: U raspravi o Kodeksu činilo se da poslanici Srpske napredne stranke u stvari prete nepostojećoj opoziciji, bivšim i budućim kolegama, navodeći da nikad više neće dozvoliti nasilje u Skupštini kakvo su doživljavali pre svega od Dveri, ali i proevropskih stranaka. Da li ste Kodeks doživeli kao još  jedno sredstvo za obračun sa političkim neistomišljenicima ili kao instrument za jačanje parlamentarnog integriteta? 

KG: Kodeks se usvaja radi građana. On, na primer, propisuje dostupnost poslanika građanima, a o tome u raspravi gotovo ništa nismo čuli. Kodeks propisuje dodatna pravila o sukobu interesa. Dakle, ima elemenata da ovaj Kodeks posluži i za jačanje integriteta. Međutim, sama rasprava već dovoljno pokazuje da oni koji Kodeks usvajaju i koji treba da ga primene nisu shvatili taj vrlo bitan „inovativni“ deo. Građani mogu da naprave pritisak za pravljenje bliže i direktnije relacije poslanik-građanin, ali će pokretanje ovog instrumenta za jačanje parlamentarnog integriteta opet zavisiti od promocije koju vodi  nevladin sektor.  

OP: U skupštini su se sa strane vladajuće većine svakodnevno čuli izrazi „lažov“, „lopov“, „tajkun“, „izdajnik“, „kreten“, „bitanga“ i mnogi drugi. Nijedan predsedavajući u ovom jesenjem zasedanju takav govor nije zaustavio, još manje izrekao opomenu. Kako je nedavno rekao predsednik skupštine Ivica Dačić, sad kad je usvojen Kodeks, to se neće dešavati. Koliko je realno da će građani ili NVO podnositi prijave zbog govora mržnje, odnosno koliko je realno da će na takve prijave reagovati Odbor na čijem je čelu Aleksandar Martinović? I ako ne reaguju, šta može biti sledeći korak?

KG: Realno je očekivati da NVO podnose prijave za govor mržnje, jer su to činili i ka Poverenici za zaštitu ravnopravnosti, ali se ova institucija nije bavila govorom poslanika zbog imuniteta. U tom smislu je i bio uperen poziv Kuće ljudskih prava da Kodeks mora da omogući bar jedan kanal građanima da pokreću postupak u slučaju govora mržnje poslanika. Odbor ima jasan rok za postupanje po prijavi i tu će se iskazati da li postoji iskrena politička volja da se on primeni i da nas, bar kako u uvodu stoji, približi Evropskoj uniji.

OP: Kako se kodeksi, ako ih ima, primenjuju u zemljama regiona i da li je po vašim saznanjima za predstavnike Evropske unije dovoljno i kada Skupština neki posao ispuni samo formalno ili će ipak tražiti usklađenost sa standardima OEBS-a?

KG: U evrointegracionim procesima se forma ocenjuje, ali se efekat ceni. Što se etike i kodeksa tiče, različita rešenja postoje u kodeksima u regionu i primenjuju vec deceniju unazad. Tako, na primer, postoje kodeksi bez sankcija, ali i kodeksi sa vrlo oštrim sankcijama kao što je odbijanje određenog procenta plate, isključivanje sa sednice, pa čak i oduzimanje mandata. Zbog nesrazmernih sankcija prema opozicionim političarima se pred Evropskim sudom našao, na primer, parlament Mađarske, za koji je utvrđeno u konkretnom slučaju da su novčane kazne od oko 200 evra, izrečene opozicionim političarima, bile nesrazmerne prekršaju Kodeksa i time predstavljale povredu slobode izražavanja.

Predsednik Narodne skupštine Republike Srbije Ivica Dačić sazvao je Četrnaesti redovni sastanak Kolegijuma Narodne skupštine Dvanaestog saziva za utorak, 19. januar, sa početkom u 11 časova.

Predsednik Narodne skupštine Republike Srbije Ivica Dačić sazvao je Trinaesti redovni sastanak Kolegijuma Narodne skupštine Dvanaestog saziva za utorak, 12. januar, sa početkom u 11.00 časova.

Ako u Briselu postoji neki činovnik koji beleži šta Srbija čini na putu ka Evropskoj uniji i ako je ovog decembra pratio rad Skupštine Srbije, bez preteranog udubljivanja, mogao je biti veoma zadovoljan. Usvajanje Kodeksa ponašanja poslanika - ispunjeno. Izbor sudija, izveštaji nezavisnih tela, budžet za narednu godinu usvojen na vreme, jedno javno slušanje, jako malo zakona po hitnom postupku - sve ispunjeno. Nema opozicije da kvari, da se meša i zapitkuje, svi složni, srećni, ponosni, samo hvale predloge i glasaju.

Stanje u Srbiji toliko je fenomenalno, da je u raspravi o zaključcima posle izveštaja Evropske komisije  rečeno kako je naša zemlja na evropskom putu u stvari napredovala suviše brzo pa je Evropa morala malo da je uspori. Kako je istakla poslanica Srpske napredne stranke Aleksandra Tomić „naše strane direktne investicije na godišnjem nivou iznosile su ukupno koliko je iznosio ceo Balkan“ pa je „prema tome moralo da se ujednači negde, da se osetljivost na vladavinu prava pojača“ kako bi se ceo region sustigao.

Raspravi je prisustvovala premijerka i nekoliko ministara, ali ako je neko očekivao konkretne primere gde smo kao država pogrešili i šta ćemo tačno preduzeti - ostao je razočaran. Ni predstavnici izvršne vlasti nisu primetili da je ozbiljnih kritika uopšte bilo niti da Srbija išta treba da menja, već smo od premijerke Ane Brnabić čuli da to  „da li će i kada Srbija kao takva postati članica EU, na kraju krajeva, zavisi isključivo od volje i političke spremnosti država članica EU“. 

Poslanici su konstatovali preporuke u vezi sa vladavinom prava, pozdravili napore Vade na evropskom putu, obećali da će organizovati međustranačko dijalog i nastaviti započete reforme.

Inače, kako su mediji ranije izveštavali, najupadljivija ocena demokratije u Srbiji iz godišnjeg izveštaja Evropske komisije jeste da je „novoizabrani parlament obeležen nadmoćnom većinom vladajuće koalicije i odsustvom jasne opozicije, što je situacija koja nije konstruktivna za politički pluralizam u državi“. Izveštaj EK zabeležio je i nastavak pritisaka na organizacije civilnog društva i novinare i utvrdio da nema napretka u oblasti slobode izražavanja i nezavisnosti sudstva.

Osim toga, u javnosti su zapostavljeni delovi koji kažu da nema napretka u oblasti radnih prava, da je socijalni dijalog slab, da Zakon o zabrani diskriminalcije nije implementiran i ne očekuje se da će o tome poslanici govoriti. Naročito što je po poslovniku predlagač zaključaka o Izveštaju EK nadležni skupštinski odbor, a sednici neće prisustvovati niko ko nije deo vladajuće većine da eventualno ukaže na pogrešna tumačenja izveštaja.

Na istoj sednici objasnili su gradjanima kako jeste pretplata za RTS povećana na 299 dinara, ali to nije dovoljno nego ipak treba još iz budžeta, dodali da je odlična vest novo zaduživanje zbog izgradnje puta, a još bolja što smo sa Japanom ukinuli dvostruko oporezivanje.

Jedan od najvažnijih skupštinskih poslova obavljen je ovog decembra, a najavljivan je poslednjih pet godina, pa i duže - usvojen je Kodeks ponašanja poslanika u Skupštini.

Predlog Kodeksa o kojem su poslanici raspravljali skoro dva dana, donekle je ispravljen amandmanima, ali daleko od toga da je rešenje zadovoljavajuće. Zbog hitnog postupka, netransparentnog predloga i rešenja koje neće uticati na bolju atmosferu na skupštinskim zasedanjima, Otvoreni parlament tražio je povlačenje Kodeksa iz rasprave.

Poslanici su Kodeks ipak usvojili, a u raspravi je predstavljen više kao pretnja za buduće ponašanje opozicionih poslanika. Inače, amandmanima su neka rešenja donekle izmenjena, pa je omogućeno da, umesto prvobitno predloženih narodnih poslanika, svako fizičko lice može podneti prijavu za kršenje Kodeksa. Predviđeno je osnivanje Komisije za etiku koja će imati savetodavno-edukativnu ulogu, dok primena i nadzor nad primenom kodeksa ostaje u rukama Administrativnog odbora na čijem je čelu predsednik najbrojnije poslaničke grupe “Aleksandar Vučić- Za našu decu”. 

Na posebnoj sednici poslanici su se izjašnjavali o izveštajima Zaštitnika građana, Poverenika za informacije od javnog značaja i zaštitu podataka o ličnosti, Poverenika za zaštitu ravnopravnosti i Državne revizorske institucije za 2019. godinu. Nakon jednodnevne rasprave, poslanici su  usvojili sve zaključke o izveštajima koje su predložili nadležni odbori. Ipak, kao da rasprave nije bilo, usvojeni zaključci sveli su se na izjave podrške. Iako bi kroz zaključke Narodna skupština trebalo da poziva Vladu da kontinuirano izveštava o njihovoj primeni, odbori su ponovo propustili da jasnije obavežu Vladu i time osiguraju da nalazi nezavisnih tela budu upotrebljeni za unapređenje stanja u oblasti ljudskih prava i odgovornog finansijskog poslovanja.   

Prethodno je, u zakonskom roku u Skupštii usvojen i budžet za 2021. godinu, vreme za raspravu bilo je duplirano, ali je uglavnom poslužilo da ponavljanje koje su sve dobre ekonomske odluke donete u prethodnoj godini i kako će u narednoj Srbija pokazati da je lider regiona i jedna od najboljih ekonomija Evrope.

I šta god da je bilo na dnevnom redu omiljena tema za diskusiju poslanika bila je vizija, ideje, odluke, liderstvo i vođstvo Aleksandra Vučića. Uz snažne aplauze i iskrenu veru da je sve odlično i da će u budućnosti biti samo još bolje, završeno je redovno jesenje zasedanje, a vanredno najavljeno već za januar. 

Portal Danas u saradnji sa inicijativom Otvoreni parlament svakog meseca objavljuje mesečne izveštaje o aktivnostima u Skupštini Srbije.

Predsednik Narodne skupštine Republike Srbije Ivica Dačić sazvao je Dvanaesti redovni sastanak Kolegijuma Narodne skupštine Dvanaestog saziva za utorak, 5. januar, sa početkom u 11.00 časova.

Suštinskih primedbi na preporuke iz izveštaja iz EK nema, govorilo se u plenumskoj raspravi. Zašto onda Srbija nije otvorila ni jedno poglavlja i ko je zaslužan što nam ide tako dobro slušajte u novoj epizodi #StrofaRefrenReplika.

Razmatranje zaključaka povodom predstavljanja Izveštaja Evropske komisije o Srbiji za 2020. godinu, može se podeliti u dva preovlađujuća segmenta, prvi je gotovo apsolutno negiranje kritika iz izveštaja i drugi beskrajne pohvale na račun lidera Srpske napredne stranke Aleksandra Vučića.

Iako u zaključcima piše da Skupština konstatuje preporuke izveštaja naročito one koji se odnose na vladavinu prava, u raspravi je više puta rečeno da suštinskih primedbi nema i da su preporuke već ispunjene. A zašto u ovoj godini nismo otvorili ni jedno poglavlje? Evo kako to vidi premijerka Ana Brnabić.

„Da li će i kada Srbija kao takva postati članica Evropske unije, na kraju krajeva, zavisi isključivo od volje i političke spremnosti država članica Evropske unije.“

Neki od najuticajnijih poslanika SNS-a Veroljub Arsić i Aleksandra Tomić takođe nisu primetili da Srbije treba nešto da menja u svom pristupu.

„A u kom to delu je Srbija nazadovala, gde su to, u kom Izveštaju Evropske komisije pronašli? Ni u jednom.”

„I moje lično mišljenje je da smo mi suviše otišli od samog regionu. Prema tome moralo je da se ujednači negde, da se osetljivost na vladavinu prava pojača.“

A ko je zaslužan što je Srbiji tako dobro? Poslanici kažu, predsednik.

„Nastavićemo sa politikom koja podrazumeva plate u narednoj godini od 570 evra, penzije od 270 evra i uz naš narod i veliko poverenje koje ima u Aleksandra Vučića i naša većina ovde u parlamentu, nastavljaju tu borbu za modernu jaku Srbiju, uz liderstvo i vođstvo Aleksandra Vučića. 

„A Srbija i Aleksandar Vučić su lideri u tom procesu. To je ideja gospodina Aleksandra Vučića, ne zato da ja hvalim svoga predsednika, već je to neupitno da je to tako.”

„Jer svest se zapravo najbolje podiže adekvatnim i konkretnim delima a primer za tako nešto nam svojim svakodnevnim radom daje upravo predsednik Aleksandar Vučić.“

„Ono što je najvažnije je to što su naši građani prepoznali da napredujemo u svim poljima naročito na polju ekonomije, bezbednosti, zdravstva, privrede, međunarodnih odnosa ali i evropskih integracija, sve to zahvaljujući predsedniku Aleksandru Vučiću.”

„Svojom odgovornom politikom predsednika Aleksandra Vučića Srbija je pokazala da ne samo odgovorno brine o svojoj državi, o svim svojim građanima, već da i u vreme najveće svetske ekonomske krize kada sve zemlje stagniraju, kada sve zemlje padaju Srbija može da radi, gradi, stvara, raste i razvija se.“

U drugom planu ove sednice ostalo je da su pojedini ministri tvrdili da je mogućnost poslanika iz redova albanske manjine da govore u parlamentu znak da u Srbiji nema diktature, kao i ocena Jadranke Joksimović da je mizogini nastup poslanika to što je oslovio ministarkom, jer kako je rekla ona  nije Nušićev lik i nisam supruga ministra, nego - ministar. 

Za Otvoreni parlament, Mirjana Nikolić.